رفتن به نوشته‌ها

خطر تنگی آئورت – عارضه ای از عفونت هایی است که بر عملکرد قلب تأثیر می گذارد


خطر تنگی دریچه آئورت – عارضه ای از عفونت هایی است که بر عملکرد قلب تأثیر می گذارد

تنگی آئورت یکی از شایع ترین و جدی ترین مشکلات بیماری دریچه قلب است. در یک تعریف ساده ، تنگی آئورت باریک شدن دهانه دریچه آئورت است. تنگی آئورت در واقع جریان خون را از بطن چپ به آئورت محدود می کند و همچنین ممکن است به دهلیز چپ فشار وارد کند.

اگرچه برخی از افراد به دلیل نقص مادرزادی قلب به نام “دریچه دو طرفه آئورت” دچار تنگی آئورت می شوند ، اما این حالت در سنین بالا بیشتر دیده می شود زیرا کلسیم یا زخم به دریچه آسیب می رساند و جریان خون را در محدوده آن افزایش می دهد.

علائم تنگی دریچه آئورت

آیا تنگی آئورت همیشه علائم ایجاد می کند؟

پاسخ این س noال منفی است. بسیاری از افراد مبتلا به تنگی آئورت ، یا AS ، علائم قابل توجهی ندارند تا زمانی که میزان جریان خون محدود به طور قابل توجهی کاهش یابد.

علائم تنگی آئورت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• منبع

• ضربان قلب سریع و تکان دهنده

مشکل در تنفس یا احساس تنگی نفس

احساس سرگیجه ، سبکی سر یا غش کردن

مشکل در راه رفتن در مسافتهای کوتاه

تورم در مچ دست و پا

مشکل در به خواب رفتن یا نیاز به خوابیدن در حالت نشسته

• کاهش سطح فعالیت یا کاهش توانایی انجام فعالیتهای عادی

نقص مادرزادی تنگی دریچه آئورت

نوزادان و کودکان مبتلا به تنگی مادرزادی آئورت ممکن است علائم زیر را داشته باشند:

• خستگی هنگام انجام کار

• بدون افزایش وزن

تغذیه نامناسب یا نامناسب

مشکلات تنفسی

علل تنگی دریچه آئورت

3 موقعیتی که می تواند باعث ضخیم شدن دریچه آئورت شود:

تجمع کلسیم:

خون در کنار سایر مواد معدنی و مواد مغذی ، کلسیم را حمل می کند. با عبور خون از دریچه آئورت ، رسوبات کلسیم بر روی دریچه به مرور زمان شکل می گیرد. این می تواند کار را سخت تر و محکم تر کند.

نقایص قلبی از بدو تولد:

دریچه آئورت معمولی دارای سه چین یا کاسپ است که محکم در کنار هم قرار می گیرند. برخی از افراد با دریچه آئورت متولد می شوند که دارای یک ، دو یا حتی چهار لبه است. قلب می تواند سالها به این خوبی عمل کند. اما هرچه سن شما بالاتر می رود ، احتمال سفت شدن سوپاپ بیشتر می شود. این نوع نقص مادرزادی قلب را می توان با تعمیر دریچه یا تعویض دریچه درمان کرد.

تب روماتیسمی:

اگرچه عوارض “گلودرد استرپتوکوکی” یا “مخملک” مانند قبل شدید نیست ، اما همچنان تهدیدی است. تب روماتیسمی می تواند به دریچه آئورت آسیب برساند. بافت اسکار تجمع کلسیم روی دریچه را تسهیل می کند.

تنگی آئورت چگونه ایجاد می شود یا مشکلات فزاینده ای ایجاد می کند؟

علاوه بر علائم تنگی آئورت ، که ممکن است باعث ضعف ، ضعف یا بی حالی شود ، دیواره بطن چپ نیز ممکن است ضخیم شدن ماهیچه ها را نشان دهد زیرا بطن باید بیشتر تلاش کند تا خون را از طریق دریچه ای تنگ به آئورت پمپ کند. شریان بزرگ.

دیواره ضخیم تر فضای بیشتری را در محفظه تحتانی قلب اشغال می کند و فضای کمتری را برای بدن برای تامین خون کافی فراهم می کند. این می تواند منجر به نارسایی قلبی شود. درمان مناسب می تواند پیشرفت بیماری را معکوس یا کند کند.

افرادی که در معرض ابتلا به تنگی آئورت هستند

چه کسانی در معرض ابتلا به تنگی آئورت هستند؟

تنگی آئورت عمدتا افراد مسن را به دلیل زخم و تجمع کلسیم در لبه دریچه (فلپ یا چین خوردگی) درگیر می کند. اسپوندیلیت آنکیلوزان وابسته به سن معمولاً بعد از 60 سالگی شروع می شود ، اما اکثر افراد تا 70 یا 80 سالگی علائم خود را نشان نمی دهند.

نقص مادرزادی شایع ترین علت تنگی آئورت در جوانان است. دلیل دیگر ممکن است عدم توسعه دریچه قلب باشد. بنابراین ، قلب برای پمپاژ خون فشار وارد دهان می کند و با گذشت سالها ، دریچه آسیب دیده اغلب به دلیل تجمع کلسیم باریک می شود.

عوارض تنگی دریچه آئورت

هنگامی که دریچه آئورت به طور معمول باز نمی شود ، قلب شما نمی تواند تمام خون جمع شده در آن را پمپاژ کند. این وضعیت باعث می شود خون به سایر قسمت های قلب و حتی ریه ها بازگردد. برای جبران ، ماهیچه قلب سعی می کند خون بیشتری را به بدن پمپ کند.
برخی از عوارض جانبی که قلب بیش فعال می تواند ایجاد کند عبارتند از:

درد قفسه سینه ناشی از جریان خون ضعیف در ماهیچه قلب است

غش کردن (زیرا خون کافی به مغز شما نمی رسد)

نارسایی قلبی (قلب ضعیف که خوب پمپ نمی کند)

آریتمی (ضربان قلب نامنظم به دلیل جریان خون نامنظم در قلب).

تشخیص تنگی دریچه آئورت

روشهای تشخیص تنگی دریچه آئورت

برای تشخیص تنگی آئورت ، پزشک به دنبال علائم و نشانه ها می باشد ، همچنین سابقه پزشکی شما را مورد بحث قرار می دهد و یک معاینه فیزیکی انجام می دهد. ممکن است پزشک از یک گوشی پزشکی برای بررسی ضربان قلب شما استفاده کند تا مشخص شود آیا سوفل قلبی دارید که نشان دهنده وضعیت دریچه آئورت است یا خیر.

علاوه بر این ، پزشک ممکن است چندین آزمایش را برای تشخیص این بیماری و تعیین علت و شدت بیماری قلبی شما توصیه کند. این آزمایشات عبارتند از:

اکوکاردیوگرام:

در این آزمایش از امواج صوتی برای تولید تصاویر ویدئویی از یک قلب متحرک استفاده می شود. در طول این آزمایش ، متخصصان دستگاهی مانند مبدل را روی قفسه سینه خود نگه می دارند. پزشکان ممکن است از این آزمایش برای ارزیابی حفره های قلب ، دریچه آئورت و جریان خون در قلب استفاده کنند.
پزشکان ممکن است نوع دیگری از اکوکاردیوگرام به نام اکوکاردیوگرام ترانس بلوک را انجام دهند تا دریچه آئورت را از نزدیک مشاهده کنند. در این آزمایش ، یک مبدل کوچک متصل به انتهای یک لوله در قسمت پایین لوله که از دهان به معده (مری) می رود ، وارد می شود.

نوار قلب (نوار قلب):

در این آزمایش ، یک سیم (الکترود) متصل به بانداژ روی پوست فعالیت الکتریکی قلب را اندازه گیری می کند. الکتروکاردیوگرام می تواند حفره های بزرگ قلب ، بیماری های قلبی و آریتمی ها را تشخیص دهد.

اشعه ایکس قفسه سینه:

اشعه ایکس قفسه سینه می تواند به پزشک شما در تعیین بزرگ شدن قلب شما کمک کند ، زیرا این می تواند نشانه تنگی آئورت باشد. همچنین می تواند نشان دهد که یک رگ خونی (آئورت) بزرگ شده یا کلسیم در دریچه آئورت تجمع یافته است. اشعه ایکس قفسه سینه می تواند به پزشکان در بررسی وضعیت ریه ها کمک کند.

تست های ورزشی یا تست های استرس:

آزمایش های ورزشی به پزشکان در تشخیص علائم و نشانه های بیماری دریچه آئورت در حین فعالیت بدنی کمک می کند و این آزمایشات می تواند به تعیین شدت این بیماری کمک کند. اگر قادر به ورزش نیستید ، ممکن است از داروهایی استفاده کنید که تأثیرات مشابهی با ورزش بر قلب دارند.

توموگرافی کامپیوتری (CT) اسکن قلب:

در سی تی اسکن قلب از مجموعه ای از اشعه ایکس برای ایجاد تصاویر دقیق از قلب و دریچه های قلب استفاده می شود. پزشکان ممکن است از این آزمایش برای اندازه گیری اندازه آئورت و بررسی دقیق دریچه آئورت استفاده کنند.

MRI قلب:

در تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) قلب از میدان های مغناطیسی و امواج رادیویی برای ایجاد تصاویر دقیق از قلب استفاده می شود. از این آزمایش می توان برای تعیین شدت بیماری و اندازه گیری اندازه آئورت استفاده کرد.

کاتتریزاسیون قلبی:

این آزمایش اغلب برای تشخیص بیماری دریچه آئورت استفاده نمی شود ، اما اگر سایر آزمایشات نتوانند بیماری را تشخیص دهند یا شدت آن را تعیین کنند ، ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. در این روش ، پزشک یک لوله نازک (کاتتر) را از طریق رگ خونی در بازو یا کشاله ران عبور می دهد و آن را به یک شریان در قلب هدایت می کند.

سپس یک رنگ از طریق کاتتر تزریق می شود ، که به شریان ها در اشعه ایکس نشان می دهد (آنژیوگرافی کرونر). این آزمایش تصویر دقیقی از عروق قلب شما و نحوه عملکرد قلب به پزشک می دهد. همچنین می تواند فشار داخل حفره های قلب را اندازه گیری کند.

درمان تنگی دریچه آئورت

درمان تنگی دریچه آئورت

درمان تنگی آئورت بستگی به شدت بیماری دارد:

اگر علائم شما خفیف است یا هیچ علائمی ندارید ، پزشک با ملاقات های منظم و منظم وضعیت شما را تحت نظر دارد. پزشک همچنین به شما توصیه می کند که شیوه زندگی سالم خود را تغییر دهید و از داروها برای درمان علائم یا کاهش خطر عوارض استفاده کنید.

در نهایت ، ممکن است برای ترمیم یا تعویض دریچه آئورت بیمار به جراحی نیاز داشته باشید. در برخی موارد ، حتی اگر هیچ علائمی را تجربه نکنید ، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند.

جراحی ترمیم یا تعویض دریچه آئورت معمولاً از طریق برش در قفسه سینه انجام می شود. البته ممکن است روشهای تهاجمی کمتری در دسترس باشد.

اگر دچار تنگی آئورت هستید ، آیا در یک مرکز درمانی با تیمی چند رشته ای از متخصصان قلب و سایر پزشکان و کادر پزشکی که در ارزیابی و درمان بیماری دریچه قلب مجرب هستند ، ارزیابی و درمان کرده اید. این تیم می تواند توصیه های پزشکی را برای تعیین مناسب ترین درمان برای شما ارائه دهد. کلینیک قلب و دیابت اکسیر می تواند تا پایان راه در خدمات پزشکی برای بیماران مبتلا به مشکلات قلبی عروقی در کنار شما باشد.

گزینه های جراحی عبارتند از:

ترمیم دریچه آئورت

• تعویض دریچه بیولوژیکی

• تعویض دریچه بیولوژیکی

جراحان به ندرت ترمیم دریچه آئورت را برای درمان تنگی آئورت انجام می دهند ، زیرا تنگی دریچه آئورت به طور کلی نیاز به تعویض دریچه آئورت دارد. برای ترمیم دریچه آئورت ، جراحان ممکن است فلپ دریچه جوش داده شده (بیرون زدگی) را بردارند.

بادکنک پلاستیکی سوپاپ
پزشکان ممکن است از یک لوله باریک بلند (کاتتر) برای ترمیم دریچه باریک شده (تنگی دریچه آئورت) استفاده کنند. در این روش که “ولووپلاستی بادکنک” نامیده می شود ، پزشک یک کاتتر را داخل ورید یا کشاله ران قرار می دهد که بالن در نوک آن قرار دارد و آن را به دریچه آئورت هدایت می کند. دکتری که این عمل را انجام می دهد.

تعویض دریچه آئورت

تعویض دریچه مکانیکی

تعویض دریچه آئورت اغلب برای درمان تنگی آئورت مورد نیاز است. در تعویض دریچه آئورت ، جراح دریچه آسیب دیده را برداشته و آن را با یک دریچه مکانیکی یا دریچه ای ساخته شده از بافت گاو ، خوک یا قلب انسان (دریچه بافت بیولوژیکی) جایگزین می کند.

دریچه های بافتی بیولوژیکی با گذشت زمان خراب می شوند و ممکن است در نهایت نیاز به تعویض داشته باشند. افرادی که دارای دریچه های مکانیکی هستند باید از داروهای رقیق کننده خون مادام العمر برای جلوگیری از لخته شدن خون استفاده کنند.

تعویض دریچه برداشتن ترانس آئورت

تعویض دریچه آئورت با مبدل (TAVR) پزشکان از یک روش حداقل تهاجمی به نام جایگزینی دریچه آئورت از راه پوست (TAVR) برای جایگزینی دریچه آئورت استفاده می کنند. در تعویض دریچه آئورت ترانس کاتتر ، پزشکان یک کاتتر را در ساق پا یا قفسه سینه قرار داده و آن را به قلب وارد می کنند. سپس یک دریچه جایگزین از طریق کاتتر به قلب وارد می شود. هنگامی که دریچه کاشته می شود ، پزشکان کاتتر را از رگ خونی خارج می کنند.

www.mayoclinic.org
www.heart.org

برای رتبه بندی این پست کلیک کنید!

[کل: 1 میانگین: 5]
منتشر شده در دسته‌بندی نشده

اولین باشید که نظر می دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *