رفتن به نوشته‌ها

علوم ورزشی چرا آنزیم های گوارشی (پروتئولیتیک) برای ورزش مهم هستند؟


در این مقاله چه چیزی خوانده اید؟

ورزش ها می توانند باعث درد ماهیچه ها بعد از ورزش شوند و اکنون شما به دنبال راهی برای کاهش این درد هستید. حتماً شما راههای مختلفی را برای بهبود ریکاوری و تسکین دردهای عضلانی پس از ورزش ، فوم رولر ، کمپرس سرد ، تمرینات کششی و غیره امتحان کرده اید ، اما ممکن است از دانستن اینکه آنزیم ها نیز می توانند در بازیابی ماهیچه ها نقش داشته باشند شگفت زده شوید. در این مقاله ، ما به شما می گوییم که نقش آنزیم های گوارشی فراتر از هضم یک وعده غذایی سنگین است.

آنزیم های گوارشی چیست؟

اساساً نقش آنزیم های گوارشی این است که به عنوان یک حلال عمل کنند تا واکنشهای شیمیایی خاصی را در بدن تسریع کنند. آنزیم های گوارشی به بدن کمک می کند تا مولکول های بزرگ را به مولکول های کوچکتر جذب کند و شرایط بهتری را برای جذب آنها در بدن فراهم می کند.

روده کوچک جایی است که اسیدهای آمینه از پروتئین ها ، اسیدهای چرب و کلسترول از چربی ها و قندهای ساده از کربوهیدرات ها استخراج می شود. همه درشت مغذی ها به مولکول های بسیار کوچکی تقسیم می شوند که می توانند در جریان خون حمل شوند. ریز مغذی ها نیز جذب شده و وارد جریان خون می شوند.

برای اینکه مکمل آنزیم گوارشی م effectiveثرتر باشد ، باید 30 دقیقه قبل یا 30 دقیقه قبل از غذا مصرف شود. در سن 40 سالگی ، انسان عادی 70 درصد ذخایر آنزیمی را از دست می دهد. بنابراین ، مکمل آنزیم های گوارشی با افزایش سن اهمیت بیشتری پیدا می کند. اما مزایای حفظ سطح بهینه آنزیم های گوارشی محدود به افزایش جذب مواد مغذی و مواد مغذی که می خورید نیست. این آنزیم ها همچنین به بهبود پس از ورزش کمک زیادی می کنند.

پیشنهاد می دهد
خواندنی:

پروبیوتیک ها چیست؟ آیا پروبیوتیک ها بعد از ورزش مفید هستند؟

چگونه می توان از آنزیم های گوارشی برای بهبود بعد از ورزش استفاده کرد؟

اگرچه بیشتر آنزیم ها برای تسهیل هضم شناخته شده اند ، اما دسته خاصی از آنزیم ها به نام آنتاگونیست پروتئین نه تنها به هضم پروتئین های غذا کمک می کنند ، بلکه می توانند به کاهش درد و التهاب و بهبود بافت ها نیز کمک کنند. چندین مطالعه نشان داده است که این آنزیم ها می توانند در کاهش درد عضلانی مربوط به ورزش و بهبودی بعدی مفید باشند.

بر اساس نتایج مطالعه ، استفاده از آنزیم ها توانست بی حالی را به دلیل درد و خستگی عضلانی ، که باید هشت هفته طول بکشد ، به دو هفته بی تحرکی کاهش دهد. مطالعه دیگری بر روی تأثیر مکمل پروتئاز بر عملکرد ماهیچه ها پس از تمرینات برون گرا یا برون گرا انجام شد و نتیجه این بود که مکمل پروتئاز قادر به کاهش اثرات ناشی از ورزش و تسریع بازیابی عضلات است.

اثر پروتئاز کاهش التهاب بود. در این تمرین ، شرکت کنندگان تمرینات مربوط به افزایش و چرخش گروه چهار سر ران را انجام دادند ، برخی از افراد روزانه 83/5 گرم دارونما مصرف کردند و برخی دیگر مکمل های پروتئولیتیک حاوی پروتئازها ، بروملین و پاپائین مصرف کردند.

این افراد به مدت 21 روز ورزش کردند و پس از اتمام دوره مکمل ، نمونه خون گرفته و سپس روی تردمیل با شیب زیاد به مدت 45 دقیقه با 60٪ VO2max راه رفتند. نتیجه این شد که گروهی که پروتئاز مصرف کردند ، توانستند انرژی بیشتری تولید کنند.

مطالعه دیگری برای اندازه گیری تأثیر آنزیم های پروتئولیتیک بر عملکرد فیزیکی بر کاراته کا ها انجام شد و نتایج این آزمایش جالب است:

  • هماتوم: زمان بهبودی از 15.6 روز به 6.6 روز کاهش یافت
  • تورم: زمان بهبودی از 10 روز به 4 روز کاهش می یابد
  • محدودیت های حرکتی: زمان بهبودی از 12.6 روز به 5 روز کاهش یافت
  • التهاب: زمان بهبودی از 10.5 روز به 3.8 روز کاهش یافت
  • من آمادگی بازگشت به تمرین را ندارم: زمان بهبودی از 10.2 روز به 4.2 روز کاهش یافت

علائم کمبود آنزیم پروتئولیتیک

اگر علائم زیر را دارید ، ممکن است کمبود این آنزیم را داشته باشید:

  • اسهال و یبوست
  • تولید گاز مازاد در دستگاه گوارش
  • چین و چروک روی پوست
  • سفتی مفصل
  • سوء هاضمه
  • سفید شدن مو
  • سوزش سردل
  • عدم استقامت یا کمبود انرژی

منابع غذایی آنزیم های پروتئولیتیک

سه نوع اصلی آنزیم های پروتئولیتیک که به طور طبیعی در دستگاه گوارش تولید می شوند عبارتند از پپسین ، تریپسین و کیموتریپسین. بدن شما این آنزیم ها را برای کمک به تجزیه پروتئین هایی مانند گوشت قرمز ، تخم مرغ و ماهی تولید می کند تا مولکول های بزرگ پروتئین به مولکول های کوچکتر به نام آمینو اسید تجزیه شوند. آنزیم های پروتئولیتیک را می توان در منابع غذایی نیز یافت.

پاپایا (هندوانه) و آناناس دو ماده غذایی هستند که حاوی آنزیم های مهم پروتئین هستند. پاپایا حاوی آنزیمی به نام پاپائین است که در برگ ها ، ریشه ها و میوه های گیاه پاپایا یافت می شود. پاپائین یک آنزیم پروتئولیتیک قوی است. آناناس همچنین حاوی آنزیم بروملین است.

برومولن در میوه ، پوست و عصاره آناناس شیرین یافت می شود. با خوردن پاپایا و آناناس خام می توانید مقدار زیادی پاپایا و بروملین دریافت کنید.کیوی ، زنجبیل ، مارچوبه ، کلم ترش ، کیمچی ، ماست و کفیر نیز حاوی آنزیم های پروتئولیتیک هستند.

پیشنهاد می دهد
خواندنی:

نقش باکتری های روده در غذا خوردن چیست؟

خطرات و عوارض احتمالی

آنزیم های پروتئولیتیک به طور کلی بی ضرر هستند اما می توانند در برخی افراد عوارض جانبی ایجاد کنند. مصرف آنزیم های پروتئولیتیک در دوزهای بالا ممکن است باعث اسهال ، تهوع و استفراغ شود. البته عوارض جانبی با مصرف مکمل بیشتر است ، اما خوردن مقدار زیادی میوه که حاوی آنزیم های پروتئولیتیک است نیز می تواند باعث ناراحتی گوارشی شود. در برخی افراد ، عوارض جانبی این آنزیم ها می تواند یک واکنش آلرژیک باشد. به عنوان مثال ، حساسیت به بروملین می تواند باعث بثورات شود.

آنزیم های پروتئولیتیک مانند بروملین و پاپائین نیز می توانند با داروهای رقیق کننده خون مانند وارفارین تداخل داشته باشند. پاپائین همچنین می تواند غلظت برخی از آنتی بیوتیک ها را در خون افزایش دهد. بنابراین ، قبل از مصرف آنزیم های پروتئولیتیک با پزشک خود مشورت کنید.

تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com منابع: نکات سریع + خط سلامت


منتشر شده در دسته‌بندی نشده

اولین باشید که نظر می دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *