رفتن به نوشته‌ها

تأثیر هورمون ها بر وزن: هورمون های سیری و گرسنگی


اختلالات هورمونی بر سلامت بدن از جمله وزن ، سیری ، هورمون های گرسنگی و عوامل هورمونی تأثیر می گذارد.

هورمون ها به مولکول ها اشاره دارند. این مواد شیمیایی توسط غدد درون ریز تولید شده و در خون ترشح می شوند.

این هورمون توسط غدد خاصی مانند هیپوفیز ، تیروئید ، پاراتیروئید و غدد فوق کلیوی وارد خون می شود. اینگونه است که هورمون ها به بافت ها و اندام ها می رسند.

می توان گفت که هورمون ها تقریباً بر همه جنبه های سلامت ، از جمله عملکرد جنسی ، رشد ، خلق و خو ، اشتها و متابولیسم تأثیر می گذارند.

به همین دلیل است که هرگونه اختلال در تنظیم هورمون ها (ترشح مقادیر کم یا زیاد آنها) تأثیر قابل توجهی بر سلامت ، از جمله وزن بدن خواهد داشت.

در این مقاله عوامل موثر بر هورمون ها و تأثیر آنها بر وزن بدن را بررسی کرده و هورمون های سیری و گرسنگی را مطالعه می کنیم.

همچنین بخوانید:

همه آنچه باید در مورد عدم تعادل هورمونی بدانید (کلیک کنید)

تاثیر هورمون ها بر وزن بدن

هورمون ها نقش بسیار مهمی در تنظیم ذخیره و تجزیه چربی ها دارند.

هورمون ها همچنین تأثیر قابل توجهی بر مصرف انرژی و تعداد کالری مصرفی بدن دارند.

به همین دلیل ، نوسانات هورمونی منجر به افزایش یا کاهش وزن می شود و باعث تجمع چربی در مناطق خاصی می شود.

در اینجا چند نمونه از تأثیر هورمون ها بر وزن آورده شده است:

  • غده تیروئید هورمون هایی را تنظیم می کند که متابولیسم را تنظیم می کنند.

هنگامی که غده تیروئید بیش از حد فعال است ، هورمون تیروئید بیشتری ترشح می شود. این منجر به حالت متابولیک بیش از حد می شود که منجر به سوزاندن کالری بیشتر می شود. این بیماری به عنوان پرکاری تیروئید نیز شناخته می شود.

کم کاری تیروئید ، که با سطوح پایین هورمون تیروئید مشخص می شود ، منجر به کاهش مصرف انرژی می شود و به آن کم کاری تیروئید نیز می گویند.

به همین دلیل است که افراد مبتلا به پرکاری تیروئید وزن خود را کاهش می دهند و افراد مبتلا به کم کاری تیروئید وزن خود را افزایش می دهند (چاق).

همچنین بخوانید:

بیماری تیروئید (کلیک کنید)

  • انسولین هورمون دیگری است که بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

سلول ها برای استفاده از گلوکز برای تولید انرژی به انسولین نیاز دارند و آن را برای استفاده های بعدی به شکل گلیکوژن ذخیره می کنند. انسولین همچنین برای ذخیره انرژی به عنوان چربی و جلوگیری از تجزیه چربی برای حفظ وزن بدن ضروری است.

حفظ سطح انسولین در محدوده استاندارد بسیار مهم است. افزایش مداوم سطح انسولین منجر به مقاومت به انسولین می شود. در این شرایط ، سلول ها به انسولین پاسخ خوبی نمی دهند.

بر اساس مطالعات انسان و حیوانات ، این امر منجر به اختلال در هورمون های سیری و گرسنگی ، جذب بیش از حد چربی توسط اندام هایی مانند کبد و اختلال در متابولیسم می شود.

  • کورتیزول یک گلوکوکورتیکوئید (هورمون استروئیدی) است که نقش مهمی در پاسخ بدن به استرس دارد.

با این حال ، افزایش مزمن سطح کورتیزول منجر به افزایش وزن می شود.

کورتیزول چربی شکم را شکسته و اشتها را افزایش می دهد ، به ویژه هوس خوردن غذاهای غنی از انرژی و خوشمزه که دارای چربی و قند زیادی هستند.

تنظیم ضعیف کورتیزول در افراد مبتلا به استرس مزمن و افراد مبتلا به سندرم کوشینگ باعث افزایش سطح کورتیزول می شود.

هورمون های دیگر ، از جمله گلوکز ، لپتین ، آسپرین و استروژن ، به پپتیدهای دارای اثر انسولین بستگی دارند که بر وزن بدن و توزیع چربی تأثیر می گذارد.

همچنین بخوانید:

استروژن (کلیک کنید)

عوامل موثر بر هورمون ها

عوامل موثر بر هورمون ها را می توان به شرح زیر خلاصه کرد:

  • وزن بدن
  • بیماریها
  • سن
  • رژیم غذایی و سبک زندگی
  • خواب کافی
  • ورزش و فعالیت بدنی
  • فشار

تاثیر بیماری ، سن و افزایش وزن بر هورمون ها

عوامل زیادی بر سطح هورمون ها از جمله وزن بدن ، سن و بیماری تأثیر می گذارد

سطوح بالای چربی بدن در افرادی که دارای اضافه وزن یا چاقی هستند می تواند بر بسیاری از هورمون ها تأثیر بگذارد.

برخی از هورمون های م obesثر بر چاقی عبارتند از:

به عنوان مثال ، مردان چاق تستوسترون کمتری نسبت به مردان با وزن طبیعی دارند.

این به دلیل کاهش پروتئینی به نام گلوبولین متصل کننده هورمون جنسی (SHBG) است که تستوسترون را به بافت های بدن متصل می کند. کاهش SHBG در چاقی به دلیل مقاومت به انسولین است.

سطح پایین تستوسترون با افزایش چربی بدن به ویژه در ناحیه شکم و کاهش توده عضلانی در مردان ارتباط دارد.

همچنین بخوانید:

علل هورمونی افزایش چربی شکم (کلیک کنید)

چاقی همچنین با اختلالات پریپلیپتین ، از جمله هایپرلیپتینمی (ترشح بیش از حد لپتین) ارتباط دارد. این به دلیل عدم پاسخ مناسب به لپتین است.

از آنجا که لپتین سیری را تنظیم می کند ، کاهش حساسیت آن نسبت به آن منجر به دریافت بیش از حد کالری و افزایش وزن می شود.

چاقی همچنین با سطح بالای انسولین و آسپرین (هورمون محرک اشتها) همراه است.

افراد یائسه نیز با افزایش چربی بدن به ویژه در قسمت میانی بدن مواجه می شوند.

این می تواند به دلیل تغییرات هورمونی در این مرحله باشد ، از جمله سطوح پایین استروژن ، که با مصرف کمتر انرژی و اختلال عملکرد متابولیک همراه است.

علاوه بر این ، بیماری هایی مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک ، کم کاری تیروئید ، بیماری کوشینگ و دیابت می توانند منجر به اختلالات هورمونی شوند و بر وزن تأثیر بگذارند.

همچنین افزایش وزن در افرادی که تحت درمان هورمونی تقویت کننده جنسیت قرار دارند شایع است.

لازم به ذکر است که سطح هورمون ها تحت تأثیر بسیاری از عوامل دیگر مانند بارداری ، سوء مصرف مواد مخدر و عوامل دیگر قرار می گیرد.

تاثیر سبک زندگی و رژیم غذایی بر هورمون ها

یکی دیگر از عوامل موثر بر هورمون ها شیوه زندگی افراد است.

رژیم غذایی ، فعالیت و استرس مزمن نیز با نوسانات هورمونی مرتبط است.

رژیم غذایی

رژیم غذایی یکی از عوامل اصلی در شیوه زندگی افراد است که بر سلامت کلی و هورمون های بدن تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان می دهد رژیم های غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده ، قند زیاد و کربوهیدرات های تصفیه نشده می تواند منجر به عدم تعادل هورمونی شود.

به عنوان مثال ، رژیم های غذایی سرشار از قند (به ویژه نوشیدنی های شیرین) با مقاومت به انسولین و افزایش سطح لپتین مرتبط است.

تحقیقات همچنین نشان می دهد که رژیم های پر پروتئین و رژیم های کم کربوهیدرات کم یا متوسط ​​نسبت به رژیم های پر کربوهیدرات و کم پروتئین تأثیر مفیدتری بر هورمون های سیری و گرسنگی دارند.

همچنین بخوانید:

رژیم کم کربوهیدرات (کلیک کنید)

رژیم های غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده و قندهای اضافی سطح هورمون های گرسنگی از جمله NPY را افزایش می دهد و با اثرات هورمون های سیری از جمله CCK مقابله می کند.

این اثرات باعث پرخوری و افزایش وزن می شود.

علاوه بر این ، رژیم غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده ، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز ، از جمله فتالات را افزایش می دهد.

به نظر می رسد این مواد شیمیایی هورمون های اشتها ، سیری و ترجیح غذا را تنظیم می کنند و باعث مقاومت به انسولین می شوند. همه این عوامل بر افزایش وزن تأثیر می گذارد.

روش های دیگری نیز وجود دارد که رژیم غذایی بر هورمون ها و افزایش وزن تأثیر می گذارد.

به طور کلی ، یک رژیم متعادل غنی از غذاهای کامل با حداقل پردازش و قند اضافه شده برای سلامت هورمونی مهم است.

سایر عوامل م .ثر بر هورمون ها

خواب ، فعالیت بدنی و استرس نیز بر هورمون های م affectثر بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

داشتن خواب کافی برای سلامتی ضروری است. در حقیقت ، نداشتن خواب کافی می تواند منجر به اختلالات هورمونی شود.

بی خوابی با مقاومت به انسولین ، مقاومت به لپتین و اختلالات هورمون گرسنگی مرتبط است که می تواند منجر به افزایش اشتها ، سیری ، پرخوری و افزایش وزن شود.

ورزش همچنین بر سطح هورمون ها تأثیر می گذارد.

بر اساس مطالعات انجام شده ، افزایش فعالیت بدنی منجر به موارد زیر می شود:

  • افزایش حساسیت بدن به انسولین
  • افزایش سطح تستوسترون در مردان
  • کاهش سطح لپتین در افراد دارای اضافه وزن و چاق
  • پاسخ به هورمون های سیری را بعد از غذا بهبود می بخشد

مدیریت استرس برای تعاملات هورمونی سالم ضروری است. استرس مزمن هورمون های مسئول تنظیم اشتها را تغییر می دهد و به افزایش کالری دریافتی و افزایش وزن کمک می کند.

به همین دلیل ، مدیریت استرس بخش مهمی از ارتقاء سلامت هورمونی مطلوب و حفظ وزن بدن است.

تاثیر هورمون ها بر سیری و گرسنگی

هورمون ها اشتها را تنظیم می کنند تا سطح انرژی مناسب را در بدن حفظ کنند.

برخی هورمون ها گرسنگی را تحریک می کنند.

دیگران نشان می دهند که به اندازه کافی غذا خورده اند و احساس سیری می کنند.

عدم تعادل هورمونی که بر کنترل اشتها تأثیر می گذارد منجر به افزایش یا کاهش وزن می شود.

هورمون های گرسنگی

هنگامی که بدن به غذا نیاز دارد ، یک سری اقدامات در سیستم غدد درون ریز و سیستم عصبی برای تحریک دریافت غذا انجام می شود.

به عنوان مثال ، چرخه سیستولیک درگیر در گرسنگی (معروف به کمپلکس وازوموتور) توسط هورمون های دستگاه گوارش از جمله موتیلین تحریک می شود.

برخی از هورمون های اصلی و سایر ترکیباتی که بر تحریک اشتها تأثیر می گذارند عبارتند از:

  • گرلین: گرلین به عنوان هورمون گرسنگی شناخته می شود و هیپوتالاموس را به عنوان منطقه گرسنگی مغز تحریک می کند. گرلین علاوه بر مصرف غذا ، در چرخه خواب و بیداری ، متابولیسم گلوکز و موارد دیگر نیز نقش دارد.
  • موتیلین: موتیلین هورمونی است که در روده کوچک تولید می شود. وقتی بدن روزه می گیرد ، موتیلین باعث اسپاسم روده می شود و مغز را نسبت به نیاز به غذا هشدار می دهد.
  • نوروپپتید Y (NPY): NPY یک پپتید (اسید آمینه زنجیره ای کوتاه) است که توسط مغز برای تحریک دریافت غذا ترشح می شود. تولید و ترشح NPY توسط هورمون هایی مانند گرلین و لپتین تنظیم می شود.
  • پروتئین وابسته به آگوتی (AgRp): AgRp پپتید دیگری است که توسط مغز تولید می شود. تولید AgRp توسط گرلین تحریک می شود و مصرف غذا را افزایش می دهد.

هورمون های سیری

در اینجا برخی از هورمون های اصلی ایجاد کننده سیری و کاهش مصرف غذا آورده شده است:

انسولین هورمونی است که از لوزالمعده ترشح می شود. انسولین نقش مهمی در تنظیم قند خون و تعادل انرژی دارد. سطح انسولین بعد از غذا افزایش می یابد. در واقع انسولین به مغز متصل می شود تا مصرف غذا را کاهش دهد.

  • کوله سیستوکینین (CCK)

کولسیستوکینین هورمونی است که توسط سلولهای روده کوچک در پاسخ به مواد مغذی لومالی ، به ویژه لیپیدها و پروتئین ها ترشح می شود. مصرف غذا با تحریک مراکز سیری در مغز کاهش می یابد ، که منجر به انقباض کیسه صفرا و ترشح لوزالمعده می شود که برای هضم ضروری است.

  • پپتید شبه گلوکاگون 1 (GLP-1)

GLP-1 توسط سلولهای روده ای در پاسخ به مواد مغذی تولید می شود. پپتید شبه گلوکاگون (GLP-1) تخلیه معده را کند می کند ، مصرف غذا را کاهش می دهد و سیری را افزایش می دهد.

  • پپتید پانکراس YY (YY پپتید)

پپتید YY هورمون دیگری است که در روده کوچک تولید می شود. این هورمون در پاسخ به غذا ترشح می شود و به گیرنده های مغز متصل می شود. این امر اشتها را کاهش داده و حرکت غذا را از طریق دستگاه گوارش کند می کند.

لپتین هورمونی است که توسط سلول های چربی و دیگر نواحی بدن ترشح می شود. لپتین در درجه اول به عنوان هورمون سیری شناخته می شود. لپتین پپتیدهای محرک گرسنگی ، از جمله NPY و AgRp را مهار می کند و باعث ایجاد پپتیدهای افزایش دهنده سیری می شود. این باعث کاهش اشتها می شود.

Obestatin یک هورمون سرکوب کننده اشتها است که با اثرات گرسنگی ناشی از گرلین مقابله می کند. با این حال ، دانشمندان در حال مطالعه ابستاتین هستند و تحقیقات بیشتری در مورد تأثیرات آن بر گرسنگی و سیری مورد نیاز است.

البته لیست فوق جامع نیست و مواد دیگری مانند نسپاتین 1 پپتید و هورمون اکسی سانتومودولین نیز در کنترل اشتها دخیل هستند.

خلاصه

هورمون ها گرسنگی ، سیری ، توزیع چربی و متابولیسم را کنترل می کنند که به نوبه خود بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

عوامل م healthثر بر سلامت هورمونی شامل ژنتیک ، پیری ، بیماری ، استرس در شیوه زندگی ، خواب و ورزش است.

خوردن یک رژیم غذایی مغذی و متعادل ، خواب کافی ، تشخیص بیماری های زمینه ای ، مدیریت استرس و ورزش تنها برخی از روش های علمی برای حفظ وزن سالم و تنظیم هورمون ها است.

برای مشاهده و خرید مکمل های غذایی و محصولات مراقبت از داروخانه آنلاین Oiro کلیک.

منتشر شده در دسته‌بندی نشده

اولین باشید که نظر می دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *