رفتن به نوشته‌ها

وقتی نمی توانید “پرخوری را متوقف کنید” به چه معناست؟


زمان خواندن: 8 دقایق

“من نمی توانم پرخوری را متوقف کنم.” احتمال اینکه شما این کلمات را قبلاً گفته اید خوب است … یا کسی را می شناسید که خوب است. اما “پرخوری” دقیقاً چیست؟ وقتی احساس پرخوری می کنیم ، واقعاً منظورمان چیست؟

تجربه درک شده از پرخوری می تواند ماهیت فیزیکی داشته باشد – به سادگی احساس سیری کند – یا احساسی/روانی باشد. یا هر دو. بی توجهی ممکن است نقش مکمل را ایفا کند ، و ممکن است احساس خارج از کنترل بودن وجود داشته باشد ، حتی اگر یک ناظر خارجی عینی به آن نگاه مشابهی نداشته باشد.

من می خواهم به موضوعاتی که در بین مشتریان خود دیده ام نگاه کنم (همچنین برخی از آنها را زمانی که هنوز در فرهنگ رژیم ریشه داشتم دیده ام). در مرحله بعد ، آنچه را که یک مطالعه تحقیقی اخیر نشان داد ، بررسی می کنم.

احساس پری فیزیکی

وقتی از نقطه سیری “راحت” یا “ملایم” غذا می خورید ، با سیری ناراحت کننده مواجه می شوید. این ممکن است در نظر گرفته شود یا نباشد.

اول ، غیر عمد. وقتی غذا را شروع کردم احتمالاً خیلی گرسنه بودم. تمایل به پر کردن حفره بزرگ و خالی در معده – برای پایان دادن به ناراحتی گرسنگی شدید – تشخیص این نکته را که به نقطه سیر شدن نزدیک شده اید ، دشوار کرده است. بنابراین ، چه اتفاقی می افتد؟ شما از “به اندازه کافی” عبور می کنید و در “بیش از حد” فرود می آیید.

شاید مشکل گرسنگی اولیه نباشد. شاید غذا آنقدر خوشمزه است که نمی خواهید از خوردن دست بکشید ، سپس وقتی توقف می کنیم ، فکر می کنیم “این احساس خوبی نیست … چرا این کار را کردی؟” این نوعی خوردن احساسی است (بله ، واقعاً) ، و الیز ریچ ، نویسنده و نویسنده کتاب Intuitive Eating ، مقاله ای را در همین موضوع ، یعنی غم گفتن کافی ، نوشت. این امر بین عمدی و غیر عمدی قرار می گیرد.

حالا درباره عمدی (حداقل تا حدی). شاید تو نیاز برای احساس “سیری” شاید این احساس ، اگرچه آزاردهنده است ، اما حواس پرتی را از چیزهای ناخوشایند و حتی دردناک در زندگی شما فراهم می کند. شاید خود را برای چیزی تنبیه کنید تا احساس ناراحتی کنید – این یک جلوه بسیار تیره تر از خوردن احساسی است. یا شاید شما سابقه ناامنی غذایی یا انواع دیگر کمبود غذا دارید ، و احساس می کنید تنها راهی که می توانید خود را متقاعد کنید که واقعاً غذای کافی دارید این است که خود را سیر کنید.

البته آنچه احساس می شود “به طرز ناراحت کننده ای پر است” ، البته از فردی به فرد دیگر متفاوت است. ممکن است یک لقمه “بیش از حد” نقطه عطف باشد. یا شاید او تا جایی غذا می خورد که احساس بیماری می کنید.

به گرسنگی خود اعتماد نکنید

وقتی به سیگنال های گرسنگی بدن خود اعتماد ندارید ، می تواند باعث شود غذا را تا زمانی که احساس گرسنگی اولیه نکنید ، به تعویق بیندازید ، همانطور که در بالا ذکر شد ، منجر به پری آزاردهنده می شود.

با این حال ، اگر به گرسنگی خود اعتماد ندارید ، حتی اگر به نشانه های اولیه آن پاسخ دهید و وقتی هنوز به راحتی گرسنه هستید غذا بخورید ، ممکن است فکر کنید که در حال خوردن بیش از حد هستید ، حتی اگر “معمولاً” غذا می خورید.

شاید شما در حال رژیم گرفتن هستید (یا در مراحل اولیه بهبودی از رژیم غذایی هستید) و احساس می کنید که بین دفعاتی که بدن شما به شما می گوید باید غذا بخورد و قوانین بیرونی در مورد مقدار مناسب غذا یا تعداد دفعاتی که دارید تلاش برای پیگیری این قوانین ممکن است حتی پس از شروع به رهایی از فرهنگ رژیم غذایی در ذهن شما باقی بماندبه این کشمکش بین قوانین خارجی و نشانه های داخلی است.

اگر از رژیم غذایی فعال استفاده می کنید ، احساس گناه یا قضاوت در هنگام زیر پا گذاشتن این قوانین خارجی می تواند این باور را تقویت کند که در حال پرخوری هستید ، در حالی که در واقعیت به سادگی غذا نمی خورید. به طعنه ، رژیم گیرانی که فکر می کنند رژیم غذایی خود را “شکسته” کرده اند ، بیش از حد غذا می خورند. (“من قبلاً اشتباه کرده ام ، بنابراین احتمالاً به دنبال آن هستم.”)

اگر تصمیم گرفتید که دیگر رژیم نمی گیرید ، اما خود را کاملاً از طرز فکر رژیم جدا نکرده اید ، شما در فاصله بین دنیای رژیم و غیر رژیم وجود داریدبه این می تواند احساس عدم اطمینان و کمی مزاحم باشد. در روزهایی که در تصمیم خود برای انصراف از رژیم غذایی احساس امنیت کمتری می کنید ، این تردیدها می تواند به احساس عدم کنترل در غذا خوردن شما تبدیل شود. مانند اینکه شما بیش از حد پیش می روید و زیاد غذا می خورید به جای اینکه دیگر غذای خود را محدود نکنید.

اختلال پرخوری و پرخوری

گاهی اوقات پایان دادن به محدودیت ها – چه از روی عمد و چه صرفاً به دلیل اینکه شما در حال شکست هستید – منجر به پرخوری جبرانی می شود ، در آنچه ممکن است به نظر برسد ، یا در واقع ، پرخوری.

تعریف کوتاه از پرخوری عبارت است از خوردن مقادیر زیاد غذا در مدت زمان کوتاه به گونه ای که به نظر می رسد خارج از کنترل است. طولانی ترین تعریف بالینی از پرخوری ، دوره های مکرر پرخوری است که شامل موارد زیر است:

  • غذا خوردن در یک دوره زمانی مشخص (به عنوان مثال ، در هر دوره دو ساعته) ، مقدار غذا مطمئناً بیشتر از آن چیزی است که اکثر افراد در یک دوره زمانی مشابه در شرایط مشابه می خورند.
  • احساس عدم کنترل بر غذا خوردن در هنگام تشنج. به عبارت دیگر ، این احساس که شما نمی توانید غذا خوردن را متوقف کنید یا آنچه را که می خورید یا مقدار آن را کنترل می کنید کنترل کنید.

اگر فردی معیارهای زیر را نیز داشته باشد ، پرخوری نیز در نظر گرفته می شود اختلال پرخوریوضعیت سلامت روانی جدی.

  1. دوره های پرخوری با سه مورد یا بیشتر از موارد زیر همراه است:
    1. سریعتر از حد معمول غذا خوردن.
    1. تا زمانی که احساس ناراحتی و سیری نکنید ، غذا بخورید.
    1. زمانی که گرسنگی فیزیکی ندارید مقدار زیادی غذا بخورید.
    1. غذا خوردن تنها به این دلیل که از مقدار غذایی که می خورید خجالت می کشید.
    1. احساس تنفر از خود ، افسردگی یا احساس گناه شدید پس از پرخوری.
  2. وجود ناراحتی قابل توجه در رابطه با پرخوری.
  3. پرخوری به طور متوسط ​​حداقل هفته ای یکبار به مدت 3 ماه اتفاق می افتد.
  4. پرخوری با استفاده مکرر از رفتار جبرانی نامناسب همراه نیست و منحصراً در طول پرخوری عصبی یا بی اشتهایی عصبی رخ نمی دهد.

پرخوری مخفیانه نیز رخ می دهد و بر احساس شرمندگی می افزاید.

پرخوری اجباری

“پرخوری اجباری” یک اصطلاح چتری است که از یک سو می تواند تا حد زیادی با پرخوری تداخل داشته باشد ، اما از طرف دیگر بیشتر شبیه خوردن بی فکر است. همچنین ممکن است با اعتیاد به غذا یا خوردن احساسی ترکیب شود.

آیا نمی توانید دست خود را از ظرف آب نبات در دفتر بردارید؟ هر زمان که از آشپزخانه عبور می کنید ، خود را پرورش می دهید ، احساس نارضایتی مبهمی می کنید و می خواهید غذا بخورید حتی اگر گرسنه نیستید؟ این نوع غذا خوردن اغلب دارای یک جزء قوی بدون ذهن است ، اما همچنین می تواند احساس تکانشی یا حتی اجباری داشته باشد.

اگر احساس می کنید به دلیل اعتیاد به غذا به طور اجباری غذا می خورید ، احساسات شما واقعی است (نمی توانم صادقانه بگویم) ، اما لطفاً بدانید اعتیاد به مواد غذایی موضوعی بسیار بحث برانگیز است. بسیاری از تحقیقات در مورد اعتیاد به مواد غذایی در نظر نگرفته اند که آیا شرکت کنندگان-اغلب زنان سن دانشگاهی-از رژیم غذایی پیروی می کردند. و ما می دانیم که محدودیت می تواند منجر به مصرف بیش از حد جبرانی شود – غذا خوردن مجدد – هنگامی که در نهایت به ما اجازه داده می شود (از طرف خود یا شخص دیگری) از غذاهای بسیار خوشمزه مانند میلک شیک استفاده کنیم.

بنابراین ارزش بررسی این موضوع را دارد که وقتی در اطراف کوکی ها ، کیک ، بستنی یا چیزهای دیگر احساس کنترل نمی کنید واقعاً چه اتفاقی می افتد. آیا ممکن است اختلال پرخوری باشد؟ در پاسخ به محدودیت؟ خوردن احساسی؟

خوردن غذاهای “اشتباه”

خوردن غذاهایی که به طور کامل تغذیه نشده اند می تواند با رژیم گرفتن – یا سرکشی در رژیم همراه باشد یا شاید وقت یا برنامه ای برای تهیه غذاهای مغذی و میان وعده های خوشمزه که به شما احساس راحتی جسمی می دهند ، اختصاص ندهید.

غذا خوردن در حال حرکت ، خوردن فست فود یا فست فود ، تنقلات میان وعده یا فقط دریافت آنچه از دستگاه فروش در دفتر موجود است می تواند به عنوان یک میل به پرخوری باشد ، به خصوص اگر احساس می کنید گناهکار در اطراف آن

این واقعاً ناهماهنگی انتخاب بدن و غذا است. همخوانی بین انتخاب بدن و غذا یک عنصر تغذیه ملایم است که اساس دهمین اصل خوردن بصری است. این مفهوم در مورد انتخاب غذا بر اساس سلامت و عملکرد بدن و همچنین لذت است.

تطبیق انتخاب های بدن با غذا به احساسات غذا در بدن شما مربوط می شود و نه اینکه چگونه غذا می تواند ظاهر بدن شما را نشان دهد. این فراتر از آن چیزی است که علاقه مندان به طعم و مزه شما دارند ، و به قول ایولین تریبول ، “این بدان معناست که زبان تنها قسمتی از بدن نیست که هنگام انتخاب غذا به آن احترام می گذاریم.”

برای ارزیابی تطابق انتخاب غذای بدن ، از خود بپرسید آیا این جملات برای شما صادق است:

  • بیشتر اوقات ، من دوست دارم غذاهای مغذی بخورم.
  • من بیشتر غذاهایی می خورم که باعث می شود بدنم خوب کار کند.
  • من بیشتر غذاهایی می خورم که به بدن من انرژی و استقامت می بخشد.

اگر هر یک از این جملات برای شما نادرست است ، به این معناست که کارهایی برای انجام دادن دارید. این بدان معنا نیست که شما برای انتخاب غذای “بد” بد “بد” هستید یا به هیچ وجه شکست خورده اید.

پژوهش چه می گوید؟

مطالعه ای که در سال 2020 منتشر شد نشان داد که پرخوری با عزت نفس ضعیف ، نارضایتی بدن ، استفاده از تکنیک های ناسالم کنترل وزن و علائم افسردگی همراه است. اما نکته مهم اینجاست: این عوارض جانبی تنها پس از آن اتفاق می افتد که افراد به طور عادی مقدار زیادی غذا بخورند – هنگامی رخ می دهد که مردم به سادگی فکر می کنند در حال پرخوری هستند.

برای درک منظور مردم از تصور اینکه آنها بیش از حد غذا می خورند ، محققان از 471 زن و مرد خواسته اند که میزان عبارت “به معنی پرخوری” را به خوبی ارزیابی کنند. به طور کلی ، شرکت کنندگان این موضوعات را به ترتیب مشخص کردند:

  1. غذا خوردن از گرسنگی. این شامل ادامه خوردن در زمانی است که دیگر گرسنگی برنمی گردد ، ناتوانی در مقاومت در برابر غذای خوشمزه حتی در زمان سیری ، خوردن غذا از نقطه سیری ، غذا خوردن تا زمانی که احساس ناراحتی و بیماری نکنید ، و صرف غذا زمانی که می دانید گرسنه نیستید.
  2. خوردن بی فکر. این شامل خوردن بی فکر و همچنین خوردن به دلایل احساسی ، خوردن فقط برای انجام و خوردن بدون دانستن دلیل خوردن شما می شود.
  3. خوردن بیش از “معمول”. این شامل خوردن غذای بیشتر از سایر افراد در یک وعده غذایی ، خوردن غذای بسیار بیشتر از افراد معمولی در شرایط مشابه ، خوردن بیشتر از آنچه معمولاً در شرایط مشابه می خورید ، خوردن مقداری که دیگران آن را بیش از حد می دانند و خوردن زیاد بیشتر. اندازه وعده غذایی ، بیشتر از حد مناسب غذا خوردن.
  4. بدون محدودیت. این شامل خوردن بیش از حد مورد نظر ، خوردن مواد مغذی بیشتر از نیاز شما ، تمیز کردن بشقاب ، خوردن بیشتر از نیاز ، برگشتن چند ثانیه ای ، خوردن خارج از وعده های غذایی و میان وعده های برنامه ریزی شده ، خوردن غذای کافی برای افزایش وزن و خوردن بیشتر از شما است. می خواهم بر اساس سطوح اخیر فعالیت بدنی ، بیش از حد باید غذا بخورید.

شاید تعجب آور نباشد ، شرکت کنندگانی با شاخص توده بدنی (BMI) بالاتر از محدوده “طبیعی” ، که خود را چاق می دیدند ، محدودیت خوردن (یعنی رژیم گرفتن) را داشتند یا نشانه هایی از رفتارهای اختلالات خوردن (به ویژه بی اشتهایی یا پرخوری) را داشتند ، بیشتر احتمال دارد که امتیاز دهند. این موضوعات بیشتر به مفهوم پرخوری مربوط می شوند.

غذای بیشتر برای فکر کردن

ببینید ، “پرخوری” یک کلمه است که می تواند به بسیاری از موارد اشاره کند ، که برخی از آنها بسیار پیچیده هستند. اگر در حال پرخوری هستید ، به جای برچسب زدن به خود یا صدمه زدن به خود ، عمق بیشتری پیدا کنید. راه حل این نیست که خود را تسلیم یا کنترل کنید. (به ویژه اینکه کاملاً محتمل است که کنترل بیش از حد محرک باشد).

راه حل واقعی ممکن است از بین بردن برخی از قوانین غذایی باشد. یا ممکن است به معنای برخورد با مشکلات اساسی عاطفی یا روانی باشد. اگر مشکلی واقعی وجود دارد ، شما شایسته یافتن یک راه حل واقعی هستید.


کری دنت او یک متخصص تغذیه ، نویسنده مستقل ، مشاور غذای شهودی ، نویسنده و سخنران ثبت شده در شمال غربی اقیانوس آرام است. از جمله ابرقدرت ها شکست اسطوره های تغذیه و توانمندسازی زنان تا در بدن خود احساس بهتری داشته باشند و غذاهایی را انتخاب کنند که از سرگرمی ، تغذیه و سلامتی پشتیبانی می کند.

این پست را چاپ کنید این پست را چاپ کنید

منتشر شده در دسته‌بندی نشده

اولین باشید که نظر می دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *