رفتن به نوشته‌ها

مصاحبه کودک – اوه عزیزم



معمولاً در مورد تغییرات جنسیتی و حسی یک زن پس از مادر شدن صحبت نمی شود. ایجاد گفتگو در این باره چگونه می تواند به حرکت بهتر در این گذار کمک کند؟

من معمولاً با این پرسش شروع می کنم: مادر بودن برای شما به چه معناست؟ اغلب پاسخ نسبتاً یکنواخت است: یک زن خانه دار ، زنی که زندگی اش حول فرزندانش می چرخد. چرا ایده های ما درباره مادران اینقدر منحصر به فرد و منفی است؟ برای مادر شدن باید رابطه جنسی داشته باشید ، پس چرا نباید به مادر به عنوان موجودات جنسی نگاه کرد؟

این بررسی اینکه چرا ما فکر می کنیم شیوه ای که انجام می دهیم ، اساسی ترین مکان برای شروع است. این سفر درونی اغلب س questionsالات زیادی را ایجاد می کند و گفتگوی معنی دار را نه تنها در درون ما ، بلکه با سایر زنان جامعه ما تسهیل می کند. به اشتراک گذاشتن داستان ما ، تجربه ما را نه تنها برای خودمان ، بلکه برای همه مادران طبیعی می کند.

فرهنگ ما هویت چندوجهی مادران را جشن نمی گیرد. شرط بندی ما چگونه بر تصورات عمیق ما از جنسیت در مادری تأثیر می گذارد؟

وقتی این انرژی حسی افسار گسیخته را که ممکن است در دوران بارداری و مادری رخ دهد ، مصرف کرده و با توجه به انتظارات سنتی جامعه از مادر ، آن را با خود حمل کنید ، تضاد می تواند دلخراش باشد. سپس ساختارهای اجتماعی را به انتظارات روابط اضافه کنید و سطح قضاوت استرس زا می شود.

به مادر مجردی فکر کنید که فرزند خود را “خارج از ازدواج” به دنیا آورده است. چه تصوری فوری از احساسات او دارید؟ شاید “ریسک”؟ به مادری فکر کنید که 4 سال است ازدواج کرده و فرزندش را تازه به دنیا آورده است. چه تصوری فوری از احساسات او دارید؟ شاید “افتخار”؟ اگر آن زمان به شما بگویم که مادر مجرد مهندس هوافضا در ناسا است و زن متاهل بیکار است. آیا بعد از آن تصورات شما تغییر کرد؟ چرا؟

به دلیل شرطی شدن ما

ما از طریق لنزهای مشروط به جهان نگاه می کنیم که توسط والدین ما ، جامعه ما ، جامعه ما ، رسانه ها ، روابط ، دین سازمان یافته ، مدرسه و تجربیات زندگی ما همکاری خوبی بوده است. رابطه جنسی ، تمایلات جنسی و احساساتی برای هر کس معنای متفاوتی دارد و بسته به “شرایط” زن در مورد بیان جنسی او قضاوت می کنیم. به هر دلیلی ، جنسیت مادر یک ممنوعیت خصوصی است و به نظر می رسد قلمرو عمومی قضاوت است.

مادران جدید اغلب نگران میل جنسی پایین خود هستند. آیا می توانید چیزی را برای کمک به عادی سازی این موضوع و حمایت از زنانی که این تجربه را دارند ، به اشتراک بگذارید.

به طور روزانه ، زنان 10 برابر اکسی توسین (هورمون عشق) نسبت به مردان دارند. پس از زایمان و ماه ها (و حتی سال ها) پس از آن ، ما در استخری از اکسی توسین شنا می کنیم. ما از شیردهی ، از شنیدن گریه نوزادمان ، از بوسه یا بوییدن نوزادان ، یا حتی نگاه کردن به آنها ، اکسی توسین افزایش می دهیم. برای مردان ، میزان اکسی توسین آنها فقط در زمان ارگاسم نزدیک به سطح ما است. پس از نوزاد ، مردان همچنان به دنبال صمیمیت و ارتباط هستند زیرا این تنها زمانی است که آنها تعادل هورمونی را تجربه می کنند. با این حال ، در سطح بیولوژیکی ، ما به عنوان مادران پس از زایمان احساس رضایت هورمونی می کنیم.

وارد مامانی شوید که ممکن است از نظر سازگاری با بدن جدیدش کمی ناراحت کننده باشد ، در گودالی از اکسی توسین شنا کند ، اما ممکن است او نیز بسیار عصبی باشد. هورمون های استرس هرگونه باقی مانده از میل جنسی را از بین می برد. این فرمول کاملی برای کاهش شدید میل ما به رابطه جنسی است. سپس یک شریک پرتنش را اضافه کنید که به جای شنا در استخر اکسی توسین ، در تستوسترون (هورمون پرخاشگری و محافظت) غرق شده است. هربار که نوزاد گریه می کند ، پدرش تستوسترون (به جای اکسی توسین) افزایش می دهد ، که از نظر بیولوژیکی منطقی است زیرا آنها باید بتوانند لانه را در برابر تهدیدها و مهاجمان محافظت کنند. هر دوی این والدین را شب هنگام در اتاق خواب بگذارید ، مادر با اکسی توسین و هورمون های استرس در مورد نوزاد فکر می کند ، و پدر همچنان سعی می کند هوا را در مجاورت تستوسترون خارج کند. این دستور فاجعه است و یکی از بزرگترین نمونه های طنز طبیعت است.

اما مطمئن باشید ، این در واقع یک طرح ذاتی است: سطوح بالای اکسی توسین در مادر و تستوسترون در پدر ما را بر مراقبت از فرزندان و اطمینان از بقای آنها متمرکز می کند. علاوه بر این ، میل جنسی تیره به جلوگیری از بارداری سریع کمک می کند ، که می تواند نشاط و بقای نسل بعدی گونه های ما را به خطر بیندازد! براوو طبیعت!

رابطه جنسی و احساس حواس می تواند معانی متفاوتی داشته باشد. این غیر معمول نیست که زنانی که دارای فرزندان خردسال هستند به دلیل احساس گناه یا به عنوان تلاشی برای بازپس گیری شهوت ، با شریک خود رابطه جنسی داشته باشند. اما اگر نتوانید از درون به او برسید ، جستجوی هوس خود در یک شریک می تواند بی معنی باشد. زنان برای برقراری ارتباط و تجلیل از حساسیت خود چه شیوه هایی می توانند انجام دهند؟

اولین و مهمترین توصیه من این است که از خود بپرسید: چه چیزی شما را خوشحال می کند؟ هر چه که هست بیشتر انجام دهید. زمان گذاشتن. پاسخ های خود را بدون هیچ چشمداشتی با شریک خود به اشتراک بگذارید. اما تا زمانی که نتوانیم به طور کامل به این س answerال پاسخ دهیم ، از کجا شروع کنیم؟

اولین چیزی که در تمرین خود می بینم عدم ارتباط ذهن و بدن است. در سطح اساسی ، این بسیار بزرگ است. ما باید کارهایی انجام دهیم که ما را با بدن ما مرتبط می کند تا دروازه های هیجان باز شود – و اغلب این امر به بهترین وجه با تمرینات ملایم انجام می شود.

چرب کردن بدن با گیاهان دارویی یک تمرین امتحان شده و واقعی است که به ما اجازه می دهد در بدن خود غرق شویم و به خود یادآوری کنیم که پوست ما عاشق دوست داشتن است. رازهایی که زنان به اشتراک می گذارند روغن بدن گیاهی حساس به ویژه برای زنانی طراحی شده است که به دنبال تعریف مجدد میل جنسی و جنسیت خود هستند. من هر روز بدن خود را روغن می زنم (اکثر گیاهان داران و زنان وحشی که می شناسم) عمدتا به این دلیل است که این سریع ترین و ساده ترین راه برای ایجاد نشاط و خلاقیت در داخل و خارج از اتاق خواب است. گیاهان دارویی مورد استفاده در این فرمول از انرژی ، سلامت باروری ، احساس امنیت و آرامش حمایت می کنند ، گردش خون سالم را ترویج می دهند و به عنوان یک داروی جنسی ملایم عمل می کنند. وقتی از این روغن به تنهایی یا با یک شریک استفاده می کنید ، به ما امکان می دهد شعله داخلی خود را متصل کرده و جشن بگیریم.

منتشر شده در دسته‌بندی نشده

اولین باشید که نظر می دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *