بچه ها در انتخاب مجلس عزاداری امام حسین (ع) شرکت کنند – پایگاه خبری اخبار خوب


خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) قم: اکثر عزاداران را کودکان و نوجوانان تشکیل می دهند. این درگیری با والدین و بزرگسالان اتفاق می افتد. بر کسی پوشیده نیست که تفکر کودکان به دلیل مقتضیات زمان با بزرگسالان متفاوت است. آنها مهارت های تفکر قوی ندارند و بنابراین نمی توانند مانند بزرگسالان دنیا را درک کنند. بنابراین بزرگسالان باید بیشتر به دنیای کودکان نزدیک شوند. اگر چنین است، والدینی که به تربیت سالم و اخلاقی فرزندان می اندیشند، باید منطق و دیدگاه های جدید را متناسب با موقعیت خود به آنها بیاموزند و سطح مهارت و درک فرزندان را در نظر بگیرند. به همین بهانه به سراغ مصطفی سلیمانی، نویسنده و روانشناس رفتیم و نگرانی والدین در مورد حضور فرزندان در مراسم عزاداری، نحوه حضور و حضور در مراسم را جویا شدیم.

در مورد مسئولیت های بزرگسالان به گفتگو نشستیم.

از آنجایی که کودکان نمی توانند مفاهیم پیچیده و عقاید پیچیده را در ذهن خود تحلیل کنند، چگونه می توان فلسفه عاشورا و قیام امام حسین (ع) را به آنها منتقل کرد؟

از آنجایی که کودکان نمی توانند استدلال های پیچیده و عقاید پیچیده را تصور کنند، آموزش فلسفه اصلی قیام عاشورا باید با درک آنها سازگار باشد. کودکان زبان عشق را می فهمند. آنها می توانند از خودگذشتگی، توجه، مهربانی و دوستی را درک کنند. از این رو، نقل محبت امام حسین (علیه السلام) به خواهرش حضرت زینب (س) یا بیان داستان هایی که حکایت از محبت امام حسین (علیه السلام) به فرزندان و یارانش دارد، ممکن است حتی تا سنین نوجوانی در رفتار مؤثر باشد. سالها، ترک فرزندان

کودکان باید بتوانند پاسخ سوالات خود را در مورد واقعه کربلا از والدین خود دریافت کنند. کجا می روند، چرا می روند و چرا در این مراسم عزاداری شرکت می کنند، می تواند آنها را نسبت به جنبه آموزشی این مراسم حساس و انگیزه دهد. کودکان چون صفای طبیعی خود را از دست نداده اند، می توانند به سرعت با ابعاد و ماهیت مختلف واقعه کربلا ارتباط درونی برقرار کنند. اینکه انسان نباید به کسی آسیب برساند، نباید به دیگران صدمه بزند، می تواند سال ها به عنوان یک نگرش ثابت باقی بماند.

با شخصیت کودک بمانید و او را از بسیاری از اشتباهات محافظت کنید.

می دانیم که بین شنیدن و دیدن فاصله زیادی وجود دارد. با توجه به اینکه همواره تاکید می شود که والدین اولین الگو برای فرزندان هستند، اعمال اصول اخلاقی چقدر در حفظ جایگاه آنها به عنوان الگو برای فرزندان موثر است؟

والدین بهترین الگو برای فرزندان هستند. این بدان معناست که کودکان ابتدا سعی می کنند آنچه را که در والدین خود می شنوند و می بینند بیابند. بنابراین، اگر فرزندان بین آنچه از پدر و مادر خود می بینند و آنچه از داستان محرم می شنوند و توصیف رفتار امام حسین (ع) و دوستانشان ارتباطی نبینند، احتمالاً توصیه های اخلاقی را نادیده می گیرند. والدین باید داستان هایی را که از محرم و امام حسین (ع) می گویند بدون در نظر گرفتن سن و شرایط فرزندشان برای کودک عینی و ملموس کنند. حس خوب و محبت اهل بیت(ع) می تواند آن چیزی را که در کودکی، در سنین نوجوانی در وجود کودک نهاده شده، جاری کند. توصیف تجربه دردناک کربلا در سنی که کودک نمی تواند آن را درک کند، اندوهی عمیق برای او به همراه خواهد داشت.

درز است، از دید کودک گریه والدین می تواند برای او نقطه ضعف باشد، در چنین شرایطی چه باید بکند؟

آیا از والدین موثر است؟

کودکان والدین خود را قهرمان زندگی خود می دانند. آنها گریه را نوعی ضعف می دانند و بنابراین وقتی پدر و مادر خود را در حال گریه می بینند، آنها را ضعیف می بینند. البته، فردی که قبلاً یک ابرقهرمان ضعیف به نظر می رسید، می تواند باعث ایجاد احساس ناامنی و اضطراب در کودکان شود. به همین دلیل، بسیاری از والدین برای حفظ امنیت و سلامت فرزندان، تا حد امکان آنها را از حوادث غم انگیز و ناراحت کننده دور نگه می دارند و به طور کلی گریه و ناراحتی خود را از فرزندش پنهان می کنند. سوال این است که آیا والدین باید پشت درهای بسته گریه کنند؟ در واقع کودکانی که هرگز گریه والدین خود را ندیده اند، فاقد هوش هیجانی هستند. والدین باید به فرزندان خود نشان دهند که «گریه نشانه ناراحتی است»، دلیل دارد، روند کوتاهی است و تمام می شود.


اگر فرزندان عزاداری والدین خود را ندانند، ممکن است مراسم عزاداری امام حسین (ع) باعث دلتنگی آنها از محرم و امام حسین (ع) شود. اما آگاهی از محیط گریه والدین می تواند آنها را تشویق کند تا دلیل گریه آنها را دریابند. پیوند واقعی کودک با امام حسین (ع) در فضای عاطفی است که شکل می گیرد. اما چون کودک نمی تواند

اگر انسان بالغی مانند امام حسین (ع) کمال شخصیت را بفهمد، فرقی بین گریه امام حسین (ع) با دیگران نخواهد دید. این دلیلی است برای پرهیز از بی حوصلگی در مقابل کودکان.


نوع و زمان حضور کودک در مراسم تشییع جنازه مهم است. در مورد آن چه پیشنهادی دارید؟

تاریکی تشییع جنازه ابی عبدالله برای بچه ها خوشایند نیست و تصویری نامناسب از این مجالس در ذهن آنها ایجاد می کند. بنابراین والدین نباید فرزندان خود را برای مدت طولانی در تاریکی نگه دارند. حفظ تماس فیزیکی، مانند در آغوش گرفتن کودکان یا گرفتن دستان آنها در زمان خاموش بودن چراغ ها، می تواند به آرامش آنها کمک کند.


کودکان عموماً فعال، فاقد قدرت جسمی و ذهنی هستند و در نتیجه استقامت محدودی دارند. در آغوش گرفتن کودک برای چند دقیقه سخت است. نادیده گرفتن صبر کودک او را ناامید، خسته و آزرده می کند. بنابراین والدین برای بررسی وضعیت کودک باید زمان حضور در مجالس عزاداری را تا حد امکان کوتاه کنند.


نگرش ها و نیازهای دوران کودکی شرایط ویژه ای را به همراه دارد. مثلا بازی کن یادآوری دائمی سکوت، در یک مکان

نشستن و ساکت بودن به کودک آسیب می رساند. در این شرایط برای حضور کودک در مجلس چه باید کرد؟

امروزه در بسیاری از مراسم ترحیم مداحان و مداحان مدام به کودکان یادآوری می کنند که ساکت باشند، بنشینند و آرام باشند. آنها از آنها می خواهند که نظم مجلس را بر هم نزنند و در واقع آنها را مجبور به عمل خلاف میل خود کنند. اتاق عزاداری هوشمند اتاقی است که در کنار آن فضایی برای تجمع کودکان هم سن و سال دارد. کودکان باید بتوانند در حین گوش دادن به صدای گوینده و صدای دعا، آزادانه بازی کنند.


به نظر شما اگر انتخابات شوراها و کمیته ها را به بچه ها بسپاریم، نتیجه بهتری نخواهد داشت؟

تخیل و نقاشی بخشی از روند رشد کودک است. کودکان می توانند بسیاری از مهارت ها را از طریق تخیل خود بیاموزند. تقویت تفکر انتزاعی و افزایش مهارت های زبانی و ارتباطی از جمله فواید و دستاوردهای تجسم است. با این حال، در برخی موارد، قدرت ذهن می تواند منجر به از دست دادن کودک شود. ترجیحات والدین در انتخاب مجالس و دفاتر باید ترجیحات فرزندان باشد. گاهی اوقات کودک دوست دارد در جلساتی که دوستانش در آن شرکت می کنند شرکت کند. در چنین مواقعی بهتر است والدین نظر کودک را بر نظر او ترجیح دهند.