آخرین اخبار افزایش سن بازنشستگی/ چگونه این بحران را کنترل کنیم؟ – خبر خوب اساسی


امروز بحث افزایش سن بازنشستگی که یکی از خواسته های اصلی متولیان اصلاح پارامتریک قانون تامین اجتماعی است، امروز دوباره مطرح شد. بحران مدیریت مالی تامین اجتماعی و عدم تعادل بین منابع و مصارف این صندوق، مسئولان را به سمت سیاست گذاری های جدی از جمله افزایش سن بازنشستگی و تغییر مبنای محاسبه مستمری به سه سال سوق داده است. موضوعی که اخیرا محمد اسکندری، مدیرکل صندوق بازنشستگی کشوری مطرح کرده و پیش از این گفته می شد در قانون بودجه ۱۴۰۱ جدی تر است که البته پس از تظاهرات گسترده حذف شد.

موافقان این اصلاحات بر این باورند که تامین مالی تامین اجتماعی به مرحله بحران رسیده است و اگر این اصلاحات اجرا نشود، همین اتفاق برای صندوق های بازنشستگی در کشور و صندوق های تامین اجتماعی خواهد افتاد. برخی هم می گویند از آنجایی که امید به زندگی در ایران افزایش یافته است، سن بازنشستگی نیز باید افزایش یابد و این یک اتفاق طبیعی است که در همه کشورهای پیشرفته رخ داده است.

صحبت از افزایش سن بازنشستگی در سال های اخیر تکرار شده و اکنون حتی برخی از فعالان آن را اجتناب ناپذیر می دانند و نمی توان آن را نادیده گرفت. اکبر شوکت (عضو سابق هیأت مدیره صندوق تامین اجتماعی) چنین استدلال هایی را برای افزایش سن بازنشستگی نمی پذیرد. وی اعتقاد راسخ دارد که می توان این بحران را به گونه ای دیگر مدیریت کرد و دولت در کمک به صندوق به ضرر کارگران و مستمری بگیران به گام اول نپرد.

شوکتمی گفت: دولت نمی تواند و نباید به تنهایی در این مورد تصمیم گیری کند. این همیشه ساده ترین راه برای سود بردن جیب کارگران و بازنشستگان است. افزایش سن بازنشستگی بدون در نظر گرفتن مسائل دیگر یک سیاست ناعادلانه است. به هر حال نتیجه عملکرد دولت های مختلف از راست تا چپ است که صندوق رفاه اجتماعی به بحران رسیده و کارگران و مستمری بگیران در آن نقشی نداشته اند و امروز می خواهند هزینه آن را بپردازند. . سهم آنها را نمی توان به راحتی نادیده گرفت و در اولین قدم برای بهبود وضعیت صندوق تامین اجتماعی هستند.

وی گفت: ما اولویت های دیگری برای اصلاح داریم، چرا مسئولان و حامیان افزایش سن بازنشستگی به سراغ آن اولویت ها نمی روند و راحت ترین راه را انتخاب نمی کنند؟! ساده ترین کار افزایش سن بازنشستگی، کاهش حقوق بازنشستگان، کاهش مراقبت های بهداشتی برای کارگران و بازنشستگان و غیره است. البته انتخاب این گزینه های مناسب برای جامعه بار اجتماعی خواهد داشت.

این فعال کارگری ادامه داد: اگر بخواهیم در مورد صندوق تامین اجتماعی تصمیم گیری کنیم باید نمایندگان واقعی کارگران و بازنشستگان در کنار بحث باشند. باید راه حل دیگری پیدا کنیم. دولت باید مطمئن باشد که ده ها راه حل دیگر برای برون رفت از این بحران وجود دارد. اولین راه حل اجرای قانون است. قانون می گوید دولت باید بدهی های خود را با سازمان بهزیستی اجتماعی رد کند و البته باید به درستی این کار را انجام دهد.

به گزارش شوکت؛ در کشورهای پیشرفته مثل نروژ صندوق پس اندازشان پشتوانه تامین اجتماعی است اما ما در ایران حتی بدهی صندوق تامین اجتماعی را هم پرداخت نمی کنیم. اگر دولت در حال پرداخت بدهی فعلی خود است، نیازی به اتخاذ این تصمیمات ندارد.

یکی از اعضای سابق هیات مدیره کانون تامین اجتماعی گفت: مسئولان برای اجرای این اصلاحات به افزایش سن بازنشستگی محدود نمی شوند. مواردی مانند تغییر مبنای محاسبه مستمری و کاهش کسر سال ها کار سخت و زیان آور نیز مطرح شده است. آیا کارمندان دوست دارند در یک محیط خشن و مخرب کار کنند؟ در قانون به کارفرمایان دو سال فرصت داده شده تا محیط کار را از وضعیت سخت و زیان آور خارج کنند. وقتی کارفرما این کار را نمی کند و بازرس کار کاری به کارش ندارد، حالا کارگر باید جریمه حذف معافیت از کارهای سخت و زیان آور را بپردازد؟! کسانی که پرونده را مطرح کردند اکنون باید هزینه آن را بپردازند.

شوکت تاکید می کند: ایجاد چنین تغییری در این شرایط سخت برای زندگی و معیشت کارگران و بازنشستگان هم ظلم است و هم بحران اجتماعی ایجاد می کند. به طور کلی راه اندازی چنین مشکلی بر کارگران و بازنشستگان فشار وارد می کند.

این فعال این عرصه به وضعیت پزشکی کشور اشاره می کند و می گوید: قدرت دولت به مافیای پزشکی نمی رسد. چرا باید شکاف نجومی بین هزینه های دولتی و خصوصی وجود داشته باشد تا از استفاده کارگران و بازنشستگان از خدمات درمانی بخش خصوصی جلوگیری شود؟ اگر مسئولان کشورهای پیشرفته دنیا را ملاک قرار می دهند، باید توجه داشته باشند که در بسیاری از این کشورها هزینه هایی وجود دارد و اگر تفاوتی هم وجود دارد، تفاوت نجومی نیست.

یکی از اعضای سابق سازمان تامین اجتماعی گفت: چهل سال است که وزارت بهداشت به ازای هر فرد تحت پوشش تامین اجتماعی ۴۵ میلیون پرداخت نکرده است. چرا جلوی وزارت بهداشت را نمی گیرند؟ چرا خود دولت سرانه تامین اجتماعی را پرداخت نمی کند؟ اگر تامین اجتماعی یا خود کارگران و مستمری بگیران هزینه های درمانی کارگران و مستمری بگیران را پرداخت می کنند، چرا وزارت بهداشت باید به تک تک افراد رسیدگی کند؟

وی تاکید کرد که راه حل، رعایت قانون است. قبل از بررسی سن و سابقه بازنشستگی راه حل های دیگری نیز وجود دارد. چرا دولت می خواهد مشکل را تا آخر حل کند؟

شوکت درباره بحث افزایش امید به زندگی نیز گفت: اولا بر اساس همین یک عنصر نمی توان چنین تصمیمی گرفت. و بعد این سوال مطرح می شود که آیا با افزایش ثروتمندان، امید به زندگی کارگران و حقوق بازنشستگی افزایش یافته است؟! وقتی دستمزد کارگران و مستمری بگیران کف سبد معیشت را پوشش نمی دهد و خود را با کشورهای توسعه یافته مقایسه می کنند، چگونه دولت می تواند به دنبال افزایش سن بازنشستگی باشد؟ اینها بهانه است نه بیشتر.

این فعال کارگری گفت: تاکنون بسیاری از تصمیمات کارگران و بازنشستگان اشتباه بوده است. وگرنه امروز ۱۵ میلیون و حقوق و مستمری کارگران ۵-۶ میلیون نمی شد.

شوکت در ادامه به ضرورت احیای شورای عالی تامین اجتماعی اشاره می کند و می گوید: هر جا به مردم اطمینان دهیم میزان فساد کاهش می یابد و بهره وری افزایش می یابد. احیای شورای عالی تامین اجتماعی به عنوان نهادی سه جانبه که کارگران و بازنشستگان تصمیم گیر اصلی آن هستند، می تواند به بهبود وضعیت فعلی سازمان کمک کند.

عضو سابق هیأت مدیره تأمین اجتماعی گفت: امروز شستا به عنوان یک زمین خالی مانده است، به عنوان کارگران و بازنشستگانی که اولین مسئول امروز نمی آیند. در واقع می خواهم بگویم که نمی شود مدیریت ثروت کارگران و مستمری ها را به دولت داد و بعد برای جبران مدیریت ناکارآمد به سراغ کارگران و مستمری بگیران رفت. همه آنچه امروز اتفاق می افتد نتیجه دخالت دولت است.

شوکت گفت: ۸۰ درصد سود ما مربوط به شرکت های خودسرمایه گذاری است و اگر فقط ۲۰ درصد سرمایه خود را داشتیم، بقیه را دولت به عنوان تصفیه در اختیار ما قرار می داد، بدهی و سود او ناچیز است. . این وضعیت نشان می‌دهد که هر جا دولت دخالت کرده ما ضرر کرده‌ایم و هرجا مدیریت به دست مالکان رفته، ما سود کرده‌ایم. از این منظر احیای شورای عالی تامین اجتماعی می تواند بسیار کمک کننده باشد.

بیشتر بخوانید:

۲۲۰ ۲۵۶